Een “gouwe ouwe”: Veranderen in Kleuren.

21 november 2013 Plaats een reactie

Al jarenlang pas ik het gedachtegoed van Léon de Caluwé, Hans Vermaak en Petra Haartsen over de vijf benaderingen van veranderen toe in mijn werk. Met Petra heb ik in het project ‘Go-@ll’ bij Wehkamp met veel plezier samengewerkt.

In mijn cursussen laat ik nog regelmatig dit filmpje zien waarin zij zelf de ‘kleurenbenadering’ toelichten. Waard om naar te kijken!

 

 

 

Advertenties
Categorieën:Uncategorized Tags:

Is jouw brein klaar voor het creatietijdperk?

17 november 2013 Plaats een reactie

Trainer en coach Jan Bommerez geeft al jaren lezingen over de overgang naar een nieuwe tijd: het creatietijdperk.  Voorheen waren menskracht en kapitaal schaarse factoren in de economie waarmee waarde werd toegevoegd.  Nu zijn informatie en creativiteit schaarse factoren die waarde toevoegen.Waardecreatie

Ben jij al klaar voor het creatietijdperk? Volgens de populaire psychologie heb je daarvoor zowel een goed functionerende linker- als rechterhersenhelft nodig.  

Welke hersenhelft is bij jou dominant? Met de test uit onderstaande link kun je daar achter komen. Een niet-representatief onderzoek onder 6 mensen wees uit dat hun breinen allemaal mooi ‘evenwichtig’ waren. Ze zijn klaar voor het creatietijdperk!

Is mijn netwerk gewoon heel erg in balans, of heeft dat te maken met de test zelf?
Doe mee aan dit kleine onderzoek via http://en.sommer-sommer.com/braintest/ en laat me weten wat de uitkomst is.  Veel plezier!

Categorieën:Uncategorized Tags: ,

Kennis delen door te dóen

14 november 2013 Plaats een reactie

HiResExact 44 jaar geleden werd het ruimtevaartuig Apollo 12 gelanceerd. Een mooie dag om het Lanceerplatform het levenslicht te laten zien, zo vonden wij als initiatiefnemers. Wat was het Lanceerplatform ook al weer? Ik schreef er eerder over in dit blog.

Het werkt als volgt: gemeenten en andere overheden hebben een praktische vraag. Een team dat elders in de publieke sector aan zo’n zelfde vraag heeft gewerkt komt helpen. Het nieuwe aan het Lanceerplatform is dat het team dat helpt bestaat uit ambtenaren, externen en studenten. Zij zetten zich in om je project van de grond te krijgen. Het Lanceerplatform deelt dus kennis door te dóen.We bemiddelen tussen ervaren projectteams en opstartende projecten met kennisdelen als voornaamste doel.  

Een artikel over het Lanceerplatform vind je vandaag op de nieuwssite Republic. En natuurlijk kun je ook een bezoek brengen aan de website van het Lanceerplatform! 

Besturen met 140 tekens

ImageWe leven in een spannende tijd. Naast de traditionele democratie ontstaat een ‘netwerkdemocratie’ waarin mensen en bedrijven op een gelijkwaardige manier met elkaar en de overheid samenwerken. Van bestuurders en professionals in de publieke sector vraagt dat dat dat ze met één been in de ‘klassieke’ overheid blijven staan en met het andere been in de netwerkdemocratie stappen.

Hoe doe je dat? Een inspirerend praktijkvoorbeeld daarbij is voor mij burgemeester Michael Sijbom van de gemeente Losser. Regelmatig wordt een kaart gepubliceerd van gemeentes met een Twitterende burgemeester: de Burgemeestersindex. Op die kaart zie je in het uiterste oostpuntje van het land een donkergroen vakje. Dat betekent dat daar de meest intensief Twitterende burgemeester van Nederland woont en werkt.

Michael Sijbom is iemand die met twee benen in de ‘klassieke’ overheid én in de netwerkdemocratie staat. Hij is is actief op Twitter, Facebook en andere media en heeft duizenden volgers.  Sijbom heeft als doel om in de gemeente de verbinding te versterken én om Losser (dat relatief veel inkomsten uit toerisme heeft) in heel Nederland op een positieve manier op de kaart te zetten. Zijn visie op de rol van een burgemeester in de netwerkdemocratie heeft hij uitgewerkt in een Prezi.

Wil je inspiratie opdoen uit meer praktijkvoorbeelden van innovatieve samenwerking tussen overheid en burgers? Lees dan mijn praktijkboek Beter met Burgers: waarom samenwerken met burgers gemakkelijk is.

Drie vragen bij de start van een verandering

19 september 2013 Plaats een reactie

Organisaties staan bol van veranderingen. Als je gevraagd wordt een verandering in gang zetten ga je meteen van start, want er is haast. Er wordt een projectgroep gevormd, een tijdpad opgesteld en een document geschreven. Ergens halverwege loopt de verandering vaak vast. Er ontstaat frustratie en je bent gedwongen stil te staan. Wat ging er mis?

In mijn ervaring bestaat er iets als ‘goed beginnen’. Daarbij ga je niet meteen werken aan de oplossing, maar verken je eerst met de opdrachtgever het probleem. Is er wel een probleem? Of een symptoom van iets wat dieper ligt? Wie heeft energie om er iets aan te doen? Wat gebeurt er als je niets doet?

om tafelDit wordt ‘eerst divergeren, dan convergeren’ genoemd. Eerst een stap achteruit, samen met de opdrachtgever kijken naar het probleem in zijn context. En pas daarna met een oplossing komen. Daarmee voorkom je dat je een verandering begint die gedoemd is vast te lopen. Wat daarbij werkt is dat je een aantal vragen paraat hebt die je bespreekt met je opdrachtgever. Daarmee kijk je samen of de condities voor een succesvolle verandering aanwezig zijn. Drie vragen die je kunt stellen zijn:

  1. Wie ligt er eigenlijk wakker van dit probleem?
  2. Wat is er al aan het probleem gedaan? Welk effect heeft dat gehad?
  3. Wat kan jij als opdrachtgever bijdragen om de verandering te laten slagen?

Als je dit soort vragen stelt, zul je merken dat ze indringend zijn. Ze leiden tot een gesprek waarin je samen beter zicht krijgt op het probleem, de veranderhistorie en de aanpak van de verandering.

Wil je meer handvatten om jouw verandering goed te starten of een vastgelopen proces weer in beweging te krijgen? Neem dan contact met mij op via info@connecta.nl. Ik help je graag.

Wanneer is een project ‘af’ ?

9 september 2013 Plaats een reactie

Het is inspirend om bevriend te zijn met mensen die heel anders zijn dan jij zelf.  Zo heb ik in mijn vriendenkring een paar kunstenaars.  Eén van hen vertelde me laatst dat het moeilijkste van het maken van een kunstwerk is: bepalen wanneer het ‘af’ is. Als je te vroeg stopt met aanpassen en fijnslijpen, is het werk niet wat het had moeten zijn. Als je te laat stopt, kan het zijn dat je de essentie van het kunstwerk verliest.

Ik zag meteen de analogie met mijn eigen projecten. De afgelopen drie maanden heb ik gewerkt aan het maken van een eboek en een online cursus. Dat is voor mij een nieuwe stap in de ontwikkeling van mijn bedrijf. Sinds vorige week staat het eboek online en kunnen mensen het boek bestellen of zich aanmelden voor de cursus.

In de laatste week voor de afronding merkte ik, dat ik constant nog kleine verbeteringen bleef aanbrengen. Het voelde kwetsbaar om voor het eerst mijn boek aan de wereld te tonen. Moest er toch niet nog iets meer tekst in, of juist iets eruit? Ik bleef ermee bezig. Wat mij uiteindelijk hielp is dat ik een deadline had bepaald: 1 september. Op die dag was het eboek gewoon af en 2 september kwam het op de site te staan.plaatje boek

Ook in organisaties is het vaak moeilijk om vast te stellen wanneer een project of verandering ‘af’ is. Ik heb meegemaakt dat projecten veel te vroeg stoppen. Er is dan een nieuwe werkwijze ontwikkeld, maar niemand heeft er nog echt mee leren werken. Voor het projectteam is het project af, maar voor de medewerkers die met de nieuwe werkwijze gaan werken, begint het pas.

Projecten in organisaties kunnen ook te laat stoppen. Een projectteam blijft maar aan de slag met vragen van gebruikers, het oplossen van kleine problemen, het aanpassen van het proces….. Terwijl dat allang onderdeel had moeten zijn van het gewone werk.

De vraag: ‘wanneer vinden we dat het project af is’? is dus een hele essentiële vraag voor een projectleider, adviseur, zelfstandig ondernemer of kunstenaar. Weten wanneer het moment daar is om te stoppen is een kunst.

Verhalen over vertrouwen

30 augustus 2013 2 reacties

“Vertrouwen komt te voet en gaat te paard”. Een prachtige Nederlandse uitdrukking. Tijdens de kredietcrisis hebben we gezien hoe snel vertrouwen in banken, landen, of markten kan wegvallen. Meteen werd weer duidelijk dat vertrouwen een economische waarde heeft. Het maakt samenwerking gemakkelijker, leidt tot lagere kosten en hogere snelheid in werkprocessen.vertrouwen

Er zijn twee typen vertrouwen: vertrouwen “op” en vertrouwen “in”. Medewerkers die vertrouwen op het feit dat hun organisatie netjes het salaris uitbetaalt hoeven nog geen vertrouwen te hebben in de directie. Maar: als medewerkers er al niet meer op vertrouwen dat salarissen uitbetaald worden, dan is het vertrouwen in de organisatie zeker tot onder het nulpunt gedaald. Vertrouwen op is dus de basis waarop je kunt bouwen aan vertrouwen in.

Vertrouwen berust op concrete ervaringen, reputatie en inzicht in de motieven van de ander. Bouwen aan vertrouwen begint bij het realiseren van positieve ervaringen en open communicatie, ook over wat mis ging. Vertrouwen is niet statisch, maar een proces: het is de basis voor samenwerking én de uitkomst ervan.

Nu we in een netwerksamenleving leven, is het geven en ontvangen van vertrouwen een steeds belangrijker uitgangspunt. De Raad voor het Openbaar Bestuur schreef vorig jaar een mooi advies: “Loslaten in vertrouwen”.  Voor de Raad is loslaten in vertrouwen de basis voor een nieuwe verhouding tussen overheid, markt en samenleving.

Kun je wel ‘werken aan’ vertrouwen en hoe dan ? Naar mijn idee begint dat met open kijken en luisteren.  Hoe staat het ervoor met het vertrouwen in jouw organisatie of samenwerkingsrelatie?  Welke niet-officiële verhalen doen in jouw werkomgeving de ronde? Wat wordt daarin verteld? Staan ze bol van wantrouwen, of is vertrouwen het uitgangspunt? Als je op deze manier ook durft te luisteren naar roddels en interpretaties, welke verhalen over vertrouwen hoor je dan?