Logo graaf

Vandaag leerde ik een nieuw werk-woord: logograaf. Een logograaf was een ‘professional’ die in de Klassieke oudheid redevoeringen en pleidooien schreef voor anderen, bijvoorbeeld beklaagden bij de rechtbank. De logografen waren ook de oudste geschiedschrijvers. Ze maakten Logoi (verhalen) in proza. Een bekende logograaf was Hecataeus van Milete. In de 6e eeuw voor Christus was hij ook al geograaf en onderzoeker en publiceerde naast verhalen zelfs al een werelkaart.

Hoe zou werk van een logograaf er anno 2012 uit zien? Je kunt denken aan een ghostwriter die een boek of speech schrijft voor iemand anders. Of aan de professionele Twitter-staf van Barack Obama.
Eigenlijk herken ik ook wel iets van mezelf in de logograaf. Met veel plezier schrijf ik ‘werk-verhalen’ waarin ik samen met anderen nieuwe ideeën verwoord. Samen met een dierbare vriendin schreef ik een boek over organisatieleren. En vaak maak ik in groepen de vertaalslag van werktaal naar beleidstaal en andersom. Dat helpt mensen om elkaar te verstaan en samen te werken. “Ja, zou bedoelde ik het!” en “Wat schrijf jij helder en leesbaar” hoor ik dan vaak. Ook in deze tijd is er dus nog volop werk voor een logograaf…..

Nomen est omen (4) – aptoniemen

Eerder schreef ik over het wonderbaarlijke verschijnsel dat mensen een beroep hebben dat precies bij hun naam past.
En over de kunst om projecten de ‘juiste’ naam te geven, die weergeeft wat je ermee beoogt. Kort geleden kwam ik er door een artikel in de NRC achter dat dit verschijnsel zelf een naam heeft. Het heet een ‘aptoniem’.

Een aptoniem (afgeleid van Latijn aptus, “geschikt” en Grieks onuma, “naam”) is een naam die aansluit bij hetgeen de drager van die naam in het dagelijks leven doet. Fictieve aptoniemen komen vaak voor in stripverhalen zoals bijvoorbeeld de verhalen van Donald Duck. Maar ook in het échte leven vinden we talloze aptoniemen. Zo is Gabriël van den Brink hoogleraar aan de Universiteit Tilburg. Ook schreef hij het boek “De Lage Landen en het Hogere”. Hoe passend kan een naam zijn ?

Wat wordt het verhaal van 2012?

Heb je ook zo’n zin in 2012? We hebben weer een heel nieuw jaar voor de boeg. Dit jaar zelfs met één dag extra! Als je de krant leest, lijkt het alsof we vooral bang moeten zijn voor het nieuwe jaar. Crisis, bezuinigingen, recessie, reorganisaties……

Juist nu is voor mij een uitspraak van de filosoof Arnold Cornelis heel inspirerend.
“De wereld bestaat niet uit feiten, maar uit mogelijkheden”.

Elke verandering begint bij één mens met een creatief idee.
Ik wens alle lezers en volgers een jaar vol creativiteit en verbinding!

Het verhaal van een plek

Elke plek heeft zijn eigen geschiedenis, die doorklinkt in het heden. Zo vind ik het een voorrecht dat wij in de oudste polder van Nederland wonen: de polder Mastenbroek. In een deel van die polder is de Vinex-wijk Stadshagen ontwikkeld. Op de plek waar wij wonen komt oud en nieuw Nederland samen. Aan het verhaal van dit gebied is een nieuw hoofdstuk toegevoegd.

Mijn vorige werkplek was in een witte villa, oorspronkelijk het woonhuis van een textielfamilie. In de Tweede Wereldoorlog is de Joodse familie die daar woonde weggevoerd en nooit meer teruggekomen. Hoewel het huis verbouwd was tot kantoorpand, bleef de historie aanwezig. En toen er tijdelijk twee kamers leeg stonden, voelde je de echo van het huis dat eerder zo tragisch leeg had gestaan.

Bij de ontwikkeling van wijken, straten of huizen is het respectvol om aan de historische kwaliteit van een plek nieuwe kwaliteit toe te voegen. Het ontdekken van het unieke verhaal van een plek helpt daarbij. Ken jij de levensloop van de plek waar je werkt of woont?

Nieuwe woorden in organisaties

Onlangs las ik een tekst over nieuwe woorden in organisaties. In dit geval ging het om het begrip ‘nodale oriëntatie’ bij de politie. Dit soort nieuwe woorden in organisaties trekt de aandacht omdat ze raadselachtig zijn. Daardoor krijgen ze (nog los van de inhoud) een status, gaan mensen ze herhalen en voila: er is sprake van een nieuwe ‘hype’. De schrijver stelt dat het kunnen bedenken van aantrekkelijke nieuwe woorden een belangrijke vaardigheid is voor leiders. Interessant.

Ook het CDA heeft dit kennelijk ontdekt en een Commissie “Nieuwe woorden, nieuwe beelden” opgericht. De commissie moet adviseren over een eigentijdse vertaling van de christendemocratische uitgangspunten.

Welk nieuwe woorden heb jij als leider in je eigen organisatie geïntroduceerd?

Nomen est omen (3)

Deze week vertelde iemand mij over een project in Zwolle met de naam “Buurtgeluk”. Wat een prachtige naam!

Eerder schreef ik al over de kracht van namen. Uit wetenschapppelijk onderzoek blijkt dat mensen die een positief zelfbeeld hebben, zich aangetrokken voelen tot woonplaatsen, partners en beroepen die een overeenkomst met hun naam hebben. Dat heeft met de werking van het onderbewuste te maken. Voorbeelden zijn een ‘Bavaria-babe’ die Kastelein heet, Tandarts Beugel, kapper Roos en sales manager Hommel bij de Bijenkorf.

Zou het met projecten net zo werken? Zou een project dat Buurtgeluk heet daadwerkelijk meer geluk aantrekken? Zo ja, dan is het dus heel essentieel welke naam wij onze projecten geven.
Uit Europees onderzoek naar verandertrajecten bij de politie bleek dat projecten met een Engelse naam bij de Duitse Politie waren gedoemd te mislukken. Zo belangrijk kan de naamgeving van een project dus zijn.

Hoe bewust heb jij over de naam van jouw project nagedacht? En wat zegt dat over de kans dat anderen gelukkig worden van jouw project?

Winterverhalen in de zomer

Deze week woonde ik een bijeenkomst bij. Omdat de deelnemers elkaar al 2 maanden niet meer gezien hadden, startten we met het delen van verhalen over de afgelopen vakantieperiode.
Er werd gelachen; het ene mooie verhaal buitelde over het andere. Plotseling vroeg de voorzitter of er ook deelnemers waren die een ‘winterverhaal’ te delen hadden. Het werd even stil.

Daarna kwamen er twee verhalen die zorgden voor een kille bries in de zaal. Over samenwerkingspartners die onbetrouwbaar bleken. En over veelbelovende nieuwe activiteiten die door recessie-angst abrupt stil vielen. Ook dat is de realiteit tijdens en na de vakantie.

Het delen van winterverhalen in de zomer vereist moed. Maar het maakte een zakelijke bijeenkomst ineens heel wat persoonlijker.